2005/Sep/14


ด้วยความที่เช้านี้ฝนตก อากาศเหมาะแก่การอู้เนียน
ฉันเลยเข้า blog สำรวจไปเรื่อยๆ เจอบาง blog น่าสนใจก็อ่านบ้าง คอมเม้นท์บ้าง
จนกระทั่งเข้า blog ของเวปมาสเตอร์ และฉันสะดุดตากับชื่อ blog อันนึง
"ไว้อาลัยคุณ BWITCH"
ด้วยความอยากรู้ (ปนอยากเห็น) ก็เลยคลิกเข้าไปตามคำบอกเล่า
ฉันพอรู้ว่าเรื่องราวที่จะได้อ่านต่อไปนี้ต้องเป็นเรื่องเศร้าแน่ๆ
แต่ก็ไม่กล้าเดาไปก่อนว่าจะเศร้าแบบไหน ยังไง


ฉันเปิดอ่าน
หน้าล่าสุดที่เป็นการไว้อาลัยให้กับการจากไปของเจ้าของ blog
ไล่อ่านมาด้านล่างเรื่อยๆ ด้วยหวังว่าจะรู้สาเหตุของการจากไป
แต่สิ่งที่อ่านเจอคือ คำไว้อาลัยของผู้เป็นแม่และผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นสามี
ฉันยอมรับว่าถ้อยคำของทั้งสองทำให้ฉันเศร้าและเสียใจตาม
แต่มันก็ไม่เท่ากับหลังจากที่ฉันได้อ่านในหน้าต่อมา


ฉันไล่สายตาอ่านหน้าที่ใช้ชื่อว่า
นิรันดร จนจบหลายรอบ
ทุกๆ ตัวหนังสือทำให้ฉันจุก อึ้งและบรรยายความรู้สึกไม่ถูก
ทุกข้อความในเครื่องหมายคำพูด มันช่างเงียบเหงาจนรู้สึกอ้างว้าง
ฉันอยากจะร้องไห้ แต่ก็ไม่มีน้ำตา
ความรู้สึกที่มี...ฉันบรรยายออกมาไม่ได้


แค่อยากบอกว่าฉันพอเข้าใจความรู้สึกของเธอคนนี้
แม้ว่าจะไม่เคยรู้จักเธอยามมีลมหายใจ
แต่ก็เข้าใจในสิ่งที่เธอตัดสินใจกระทำลงไป
ฉันเจ็บปวดแทนเธอมากที่สุด



ความรักทำให้คนเราทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้
และสุดท้ายก็เจ็บปวดกันทุกฝ่าย



ที่ฉันเอาเรื่องของเธอมาบันทึกไว้
เพราะฉันเชื่อว่าชีวิตที่เธอตัดสินใจเดินออกมาด้วยตัวเอง
นอกจากทิ้งความเศร้าให้คนรอบข้างที่ใกล้ชิดแล้ว
ยังทิ้งข้อเตือนใจหลายอย่างให้กับฉันและอีกหลายคนที่รับรู้


กับความรัก..ไม่ผิดที่เราจะคาดหวังไว้มาก
กับคนที่รักกัน..ไม่ผิดที่เราจะหวังในตัวคนๆ นั้น
แต่ถ้ารักแล้ว ทุ่มเทหมดใจแล้วเราต้องผิดหวัง
อาจจะด้วยความเข้าใจไปเองหรือล้มเหลวจริงๆ
เราจะเลือกทางเดินไหนเพื่อหลีกหนีความเจ็บปวด
หรือจะคิดยังไงให้เจ็บน้อยที่สุด


ฉันคงไม่บอกว่าเธอตัดสินใจผิด
แต่ก็ไม่ได้คิดอีกเช่นกันว่ามันคือทางที่ดีที่สุด
เพียงแต่..คนแต่ละคนย่อมมีวิธีคิดและการตัดสินใจที่แตกต่าง
ฉันค่อนข้างเชื่อว่าขณะที่เธอกระทำ เธอมีสติเพียงพอ
แต่หากเธอจะหยุดคิดและทบทวนให้นานกว่านั้น
ฉันก็เชื่ออีกว่า..เธอจะเลือกทางเดินที่ดีกว่าให้ตัวเอง


เรื่องราวของเธอให้อะไรกับฉันมากเหลือเกิน
อย่างน้อย ความรักและความรู้สึกของฉันก็มีบางเสี้ยวที่คล้ายเธอ
ฉันว่า..เราต่างรักและอ่อนไหวกับความรักมากเหลือเกิน
บางเรื่องราวระหว่างคู่รักอาจดูเหมือนเรื่องเล็กน้อยแต่กลับเปราะบาง
และถ้าไม่พยายามรักษาไว้ก็คงแตกหักได้อย่างง่ายดาย


สำหรับฉัน..เรื่องราวของเธอจะอยู่ในใจตลอดไป
วันใดที่ฉันได้ใช้ชีวิตกับคนที่รักอย่างจริงจัง
ฉันจะถนุถนอมความรักไว้ ฉันจะเข้มแข็ง
และฉันจะรัก..ให้ดีที่สุด



ขอไว้อาลัยเธอจากใจจริง

Comment

Comment:

Tweet


ไปอ่านมาแล้วเหมือนกันค่ะ อึ้งและเศร้ามาก
ถ้าไม่อยู่ในภาวะเดียวกันกับเธอก็คงไม่เข้าใจว่าอาการเหงาและไม่สามารถเติมเต็มได้ทั้งๆที่มีคนรักอยู่ใกล้ขนาดนั้นมันทรมานแค่ไหน

สงสารทั้งคนที่จากไปและคนที่ยังอยู่ค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ ที่บอกเรื่องฟอนท์ คิดว่าเป้นที่เครื่องของคนอ่านด้วย ถ้าเครื่องใครมีฟอนท์แบบเดียวกันก็จะเห็นได้ เพราะเพจนี้ในเครื่องพี่เป็นฟอนท์แบบลายมือน่ะคะ

ว้า... เลยอดโชว์คิขุ ต้องกลับมาใช้ฟอนท์หน้าตาธรรมดาๆเท่าที่มีในนี้
#9 by irishcoffee At 2005-09-14 17:36,
ผมพูดอะไรไม่ออกเลย...ขนลุกด้วย สมองมัน เบอๆๆๆหนะครับ ความรักของคนคนนึงมันมีค่าที่ ทั้งชีวิตก็ แลกได้

หลับให้สบายนะครับ....
#8 by วาซาบิ At 2005-09-14 17:31,
ขอบคุณ คุณ pimtawan นะครับ ผมจะตามไปอ่านมั้งครับ

ผมเป็นอีกคนนะ ที่ กลัวความผิดหวังมากๆ


#7 by วาซาบิ At 2005-09-14 17:16,
ความรักไม่เคยทำร้ายใครเลยจริงน่ะคะ
มีแต่คนที่รัก และไม่รัก ภายใต้เงื่อนไข
ที่เรียกว่ารักนี่จริงๆ ที่เฝ้าทำร้ายกันเอง

อ่านแล้วเศร้าไปด้วยเลยค่ะ
#6 by มีนเอง At 2005-09-14 17:07,
ตอนที่อ่านหน่ะ
เศร้า น้ำตาร่วงเลย
อ่านแล้วได้คิด

#5 by ◦ a n i g h t * ◦ At 2005-09-14 16:44,
สำหรับผม ก็เคยคาดหวัง อะไรหลายๆอย่าง ในชีวิต
การผิดพลาด เป็นเรื่อง ประจำ เสมอๆ

จนกระทั่งวันนึง ผมจึง คิดได้ว่า

ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่แน่นอน
คนเราเจ็บ ก็เพราะการคาดหวัง

บางที การปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติของมัน
เดินทางไปเรื่อยๆ
แล้วแต่ ชะตาชีวิตจะพาไป
เดินทางไป ด้วย ความตั้งใจก็พอ

ผิดหวัง เป็น ข้อคิด ให้จดจำ
การคาดหวัง ไม่เคย ทำให้ เรา มีความสุข

#4 by bomberman (58.8.255.248) At 2005-09-14 16:36,
ได้ตามเข้าไปอ่าน ก็... เศร้าด้วย แม้ว่า..มันจะเป็นการจากไป ของคนที่ไม่รู้จักกัน.ก็ตาม..

ยังไงก็แล้วแต่ มีแต่คนเข้ามาและผ่านไปเสมอค่ะ เป็นเรื่องที่ต้องเข้าใจ และทำใจเมื่อมีใครบางคนเดินจากไป
#3 by Neverland At 2005-09-14 16:07,
เคยแวะไปอ่านเหมือนกันค่ะ แล้วก็เศร้าไปเลย

แพรเคยดู favorite ของคนคนหนึ่งเค้าพิมพ์ไว้ว่า blog ที่เศร้าที่สุดในโลก...เศร้าจริงๆ นั่นแหละ
#2 by aaa At 2005-09-14 15:58,
ได้อ่านเรื่องของ BWITCH ตั้งแต่ก่อนเข้ามาที่นี่ค่ะ

เสียดาย และเสียใจกับเรื่องที่ไม่น่าจะเกิด

บอกตัวเองเอาไว้ ว่าถึงจะอ่อนไหวยังไงก็ตาม

จะไม่ให้ความรักมาทำลายตัวเองเด็ดขาด

จริงๆนะ
#1 by WillowTree At 2005-09-14 15:52,